Reccino Van Lommel Economie Koopkracht Welvaart Industrie N-VA
Het is zomer. Voor heel veel mensen het sein om gedurende enkele weken de teugels te laten vieren, en te ontsnappen aan de dagelijkse verplichtingen. En om in een stralende zon even te genieten van een welverdiende rust, met partner, gezin, vrienden of familie. Maar hoe deugddoend rustig deze periode ook moge zijn, soms zijn er bezorgdheden die je ook dan niet loslaten. Dossiers die je dermate nauw aan het hart liggen dat je ze misschien zelfs (stiekem) meesmokkelde in je reiskoffer… Wij gingen bij onze parlementsleden op zoek naar hun ‘zomerdossier’. Vandaag Kamerlid Reccino Van Lommel.
Politiek laat me eigenlijk nooit los. Ook tijdens de recesperiodes. Het is de ideale periode om dossiers bij te werken, maar ook om nog meer in te zetten op contacten met belangengroepen. Het is als politicus zeer belangrijk om niet op te gaan in een bubbel, en voeling te blijven hebben met wat er leeft. Heel specifiek zal ik me deze zomer weer richten op de problematiek rond de de-industrialisering van Vlaanderen. Het is een probleem dat heel sterk wordt onderschat, en waarvan de bevolking later de gevolgen zal dragen. De welvaart en koopkracht hangt hiervan af. Het zal in de komende jaren dan ook ongetwijfeld hét politieke dossier worden.
Sommige economen voorspellen een lichte verbetering voor onze economie en onze bedrijven, maar ik blijf toch redelijk sceptisch over de toekomst voor onze Vlaamse ondernemingen. Het aantal faillissementen blijft spectaculair hoog en ook heel wat jobs stonden op de helling door herstructureringen. Bovendien stellen we vast dat belangrijke industriële spelers hun activiteiten in Vlaanderen afbouwen. Als zelfs onze kroonjuwelen hun activiteiten afbouwen, moet je je ernstige vragen beginnen stellen. Ik verwacht onder deze regering-De Wever op dat vlak geen verbetering in het najaar, niet voor de grote industrieën zoals de chemie, maar ook niet voor onze KMO’s.
Wat doen de verschillende regeringen?
Die zijn niet bepaald een helpende hand: steeds meer rechtsonzekerheid, heiliger willen zijn dan de paus om zo bedrijven weg te duwen naar andere continenten of ze zelfs failliet te laten gaan, afhankelijkheid van strategische grondstoffen zonder een rechtlijnige visie, strategische sectoren waar niet genoeg op wordt ingezet, onze bevoorradingszekerheid voor energie die in gevaar blijft waardoor energie nog steeds onbetaalbaar is, een schabouwelijk en zeer traag vergunningenbeleid… En zo kan ik nog een tijdje doorgaan.
Zo is het ook onbegrijpelijk dat de diverse regeringen onder leiding van N-VA de EU-agenda, die nog méér regels oplegt aan onze bedrijven, slaafs blijven volgen. Want laat heel duidelijk zijn: als de EU het geweer niet van schouder wisselt en onze bedrijven blijft opzadelen met regels die het onmogelijk maken om te concurreren met andere industriële grootmachten als de Verenigde Staten of China, dan wordt deze trend voortgezet en is het gegarandeerd over en uit. Europa wordt hoe langer hoe meer het kneusje van de wereldeconomie, terwijl de wereld razendsnel evolueert. De regering-De Wever is ook duidelijk niet bezig met de existentiële problemen en blijft maar wat rommelen in de marge. Men profileert zich als een zogezegde hervormingsregering. Maar hun antwoord op dit alles is nóg meer belastingen voor wie werkt, spaart en onderneemt. Tegen oktober wil de regering opnieuw 10 miljard vinden in de federale begroting. Het rotten is dus helemaal niet gestopt en ik ben benieuwd of ze deze keer wél heilige huisjes zullen laten sneuvelen.
Ik vind het daarom belangrijk om me voor onze partij te specialiseren rond alles wat met industrie en onze bedrijven te maken heeft. Daarvoor blijf ik me actief inzetten, vakantie of geen vakantie.
