Gerolf Annemans Europees Parlement EU Europese Unie Brexit Oekraïne
De zomer is aangebroken. Voor heel veel mensen het sein om gedurende enkele weken de teugels te vieren, en te ontsnappen aan de dagelijkse verplichtingen. En om in een stralende zon even te genieten van een welverdiende rust, met partner, gezin, vrienden of familie. Maar hoe deugddoend rustig deze periode ook moge zijn, soms zijn er bezorgdheden die je ook dan niet loslaten. Dossiers die je dermate nauw aan het hart liggen dat je ze misschien zelfs (stiekem) meesmokkelde in je reiskoffer… Wij gingen bij onze parlementsleden op zoek naar hun ‘zomerdossier’. Vandaag Europees Parlementslid Gerolf Annemans.
Terwijl bij de mensen de discussie leeft over te veel parlementen en een teveel aan politici, zonder al te veel concrete gevolgen overigens, dreigt het Europees Parlement de komende jaren verder uit te dijen. Binnen de commissie waarvan ik lid ben, die van ‘Constitutionele Zaken’, wordt immers gewerkt aan een permanent systeem voor de verdeling van de zetels tussen de lidstaten. Die discussie lijkt technisch van aard, maar raakt aan fundamentele vragen over democratische vertegenwoordiging, migratie en de toekomstige uitbreiding van de Europese Unie.
Een eerste belangrijk discussiepunt betreft de bevolkingscijfers waarop de zetelverdeling wordt gebaseerd. Vandaag wordt niet gekeken naar het aantal burgers van een lidstaat, maar naar het aantal inwoners. Daardoor tellen ook EU- én niet-EU-burgers mee bij de berekening van het aantal zetels. Dat staat op gespannen voet met de Europese verdragen, die expliciet bepalen dat het Europees Parlement de ‘burgers’ van de Unie vertegenwoordigt. Het Vlaams Belang verwerpt dan ook deze benadering, omdat zij migratie indirect beloont met een grotere politieke vertegenwoordiging.
En daarnaast blijft de omvang van het Europees Parlement een probleem?
Na de Brexit hadden de 73 Britse zetels volgens ons volledig moeten verdwijnen. In plaats daarvan werd een deel van die zetels in 2 beurten herverdeeld onder andere lidstaten, waardoor het aantal Europarlementsleden opnieuw toenam. Voor het Vlaams Belang is de huidige samenstelling van 720 zetels dan ook het absolute maximum. Nieuwe pogingen om het Parlement verder uit te breiden, laat staan om opnieuw richting de verdragsgrens van 750 zetels of meer te evolueren, zijn onaanvaardbaar.
De discussie wordt nog belangrijker met het oog op toekomstige - wat ons betreft ongewenste - uitbreidingen van de Europese Unie. Kandidaten zoals Oekraïne zouden bij een toetreding onmiddellijk aanspraak maken op een aanzienlijke vertegenwoordiging in het Europees Parlement. Dat dreigt de druk verder op te voeren om het aantal zetels opnieuw te verhogen. Het Vlaams Belang verzet zich tegen die logica. Europese uitbreiding mag geen automatisme worden om steeds meer politici naar Brussel en Straatsburg te sturen. Integendeel: eerst moet worden gekeken naar een herverdeling binnen het bestaande kader. Waar anderen dromen van een steeds groter Europees Parlement, zal het Vlaams Belang ook in de toekomst op de rem blijven staan.
