De zomer is aangebroken. Voor heel veel mensen het sein om gedurende enkele weken de teugels te vieren, en te ontsnappen aan de dagelijkse verplichtingen. En om in een stralende zon even te genieten van een welverdiende rust, met partner, gezin, vrienden of familie. Maar hoe deugddoend rustig deze periode ook moge zijn, soms zijn er bezorgdheden die je ook dan niet loslaten. Dossiers die je dermate nauw aan het hart liggen dat je ze misschien zelfs (stiekem) meesmokkelde in je reiskoffer… Wij gingen bij onze parlementsleden op zoek naar hun ‘zomerdossier’. Voorzitter van het Vlaams Belang en Vlaams Parlementslid Tom Van Grieken bijt de spits af.

Het politieke jaar zit er bijna op. We hebben de afgelopen maanden volop verder gewerkt aan een écht andere beleidsvisie, en daaraan blijven we ook deze zomer werken. Waar de regering-De Wever zijn verantwoordelijkheid niet opneemt, staat het Vlaams Belang klaar om die wel te vervullen.

Het is duidelijker dan ooit dat het Vlaams Belang hét enige alternatief is. Het mandaat dat Bart De Wever kreeg om de zaken op orde te zetten, heeft hij niet gebruikt. Niet alleen is de positie van Vlaanderen in dit land helemaal niet versterkt, hij heeft Vlaanderen nog dieper het Belgische moeras ingetrokken. Waar hij vóór de verkiezingen een grote criticus was van het EU-Migratiepact, is hij als Belgische premier de grootste verdediger ervan. De begroting rechttrekken binnen het huidige institutionele kader is bovendien onmogelijk. Dat is niet alleen de visie van het Vlaams Belang, maar ook van het internationale ratingbureau Moody’s. We horen intussen dezelfde geluiden bij Standard&Poor's, bij de Nationale Bank, en bij tal van experten zoals bijvoorbeeld grondwettelijk advocaat Quinten Jacobs.

De realisatie van een andere visie moet toch mogelijk en haalbaar zijn?

Het Vlaams Belang heeft op tal van domeinen evenwichtig en verantwoord beleid uitgewerkt. Beleid dat met enige politieke wil en moed perfect doorgevoerd kan worden. Ook wat de fiscaliteit betreft. Maar zonder structurele hervormingen, kan er beleidsmatig nooit vooruitgang geboekt worden. De beloofde lastenverlaging op arbeid werd intussen al grotendeels uitgesteld en lijkt niet meer haalbaar binnen deze coalitie. Intussen kregen we wel een gedeeltelijke indexsprong, een meerwaardebelasting waarvan de PS enkel maar kon dromen, en btw-verhogingen die disproportioneel doorwegen in Vlaanderen.

Dat is niet alleen slecht beleid, dat is vooral ook een beleid van oplappen, aanpappen en nathouden. Er moet echter structureel gesneden worden in het bestel van dit land. In de uitgaven. In de overheidsinefficiënties. En vooral ook in de fiscaliteit en de sociale zekerheid: we moeten een splitsing daarvan eindelijk in de stellingen zetten. Uiteraard zal dat niet makkelijk zijn, maar het is de énige manier om beleidshefbomen naar Vlaanderen te brengen en een ander en beter beleid te voeren op Vlaams niveau.

Want de Vlaming verdient beter. Een Vlaanderen waarin hij zich thuis, veilig en vrij voelt. Een onafhankelijk Vlaanderen waar hij de toekomst weer met hoop tegemoet kijkt. Daaraan werken we dag na dag, ook deze zomer.